seyir defteri

   Antik Mısır’da Horus’un Gözü; bilgeliği, korunmayı ve her şeyi gören gözün gücünü temsil eder. Aynı zamanda Horus'un gözünü kaybetmesi ve sonrasında onu yeniden kazanması, kaybın ve mücadeleyle gelen aydınlanmanın bir simgesidir. Başlangıçta sadece görmek ve var olmak isteyen bireyin yaşamı boyunca ses çıkarma sürecini anlatır. Sadece yaşamak isteyen bir bireyin zamanla gördüklerinden korkması, çevresindeki körlükle yüzleşmesi, susturulmaya çalışması, sahip olduklarının elinden alınması -belki de kendi isteğiyle vazgeçmesi-; bilginin ve farkındalığın toplumda nasıl bir mücadeleye sebep olduğunu temsil eder. Görmek hiçbir zaman sadece gözle değil, bilinçle mümkün hale gelir. Bilen, gören ve konuşan, otorite tarafından cezalandırılır. Bu bağlamda eserim, Horus’un Gözü’nün kadim anlamını bugünün toplumsal gerçekliğiyle birleştirerek, uyanış ve bastırma arasındaki gerilimi göz önüne seriyor.   -vari

  Benim adım Marcus. Kaç yaşında olduğumu bilmiyorum, çünkü zaman, benim için yıllardır akmaktan sıkılmamış bir nehir gibi, biz de nehrin akışına kapılmış balıklarız. Bugün mü? Bugün doğum günüm.   Felaketin yaklaştığını bilmediğimiz bir sabaha uyanmıştık o gün. Gözlerimi açtığımda, penceremden içeri dolan sabah ışığı, beni her sabah olduğu gibi uyandırmaya yetmişti. Tavukların ve keçilerin sesleri, yandaki nehrin çığıltısı, ineklerin boynundaki zilin şıngırdaması bütün kasabada hayata dair minik çizikler bırakıyordu -sanki beni hayatın sonsuz olduğuna ikna etmek için her sabah yeniden sahnelenen bir oyun gibiydi. O sabah da aynısıydı.  Kasabanın sokakları henüz yeni yeni uyanıyordu.   Çoğunluğu henüz yataklarından çıkmamış olan kasaba halkı, sokaklarda yayılan taze pişmiş ekmek kokusuyla gözlerini açıyordu. Bu küçücük kasabada yapılacak o kadar fazla iş vardı ki, kimse sıcacık yatağında bir sağa bir sola dönerek keyif yapmaya vakit ayırmak istemiyordu.  Ocağa o...