Kim ve ne olduğuma dair kısa bir düşünce seli
Uzun süredir -belki de kendimi bildim bileli- bu sorunun cevabını kendime sorar dururum. Net bir cevabı var mıdır, olabilir mi, bu sorunun kesin cevabı ne zaman verilebilir bilmiyorum.
Kim olduğumu, neden var olduğumu bilmiyorum. Ben bu blogda bu sorunun cevabını bulmaya çalışırken senin (sevgili okur) bana eşlik etmeni istiyorum, belki bu gittiğim yolda sen de kendine dair bir iz ya da farklı bir patika bulabilirsin.
Aklım hep bir karış havadadır benim, sürekli düşünürüm. Her an her şeyi düşünürüm. İzlerim, incelerim, gözlemlerim, sorgularım. Her şeyde kendime ait bir iz ararım. Bulamazsam kendim bir iz yaratırım. Dokunurum, güzelleştirmeye, özgünleştirmeye çalışırım. Dokunduğum her şey bana özel olsun isterim. İyileştiririm. İnsanları, durumları, nesneleri, düşünceleri. Ellerimin iyileştirici olduğunu söylerler. Bunu kendime görev edinmiş -ve bir bakıma bu özelliği benliğimle tamamen özdeşleştirmiş- olabilirim. Zamanında kendine çok zarar veren bu aciz kızın şimdi her şeyi iyileştirmeye çalışıyor olması garip hissettiriyor.
Gülümserim, teşekkür ederim. Herkese her şeye teşekkür ederim. Her yeni yaşımda kendime mektup yazarım. Son mektubumda diğerlerinden farklı olarak kötü insanlara teşekkür ettiğimi hatırlatıyorum. Bu sana garip ya da çocukça gelebilir. Bu konu üzerine seninle sonra uzun uzadıya konuşmak isterim.
Şimdilik bu kadar,
Sevgilerle, Vari.
Comments
Post a Comment